Haber Detayı
05 Haziran 2018 - Salı 19:29
 
Bölge Baroları'nın Şemdinli işkence raporu: Tüyler ürperten detaylar!
Hakkari'nin Şemdinli ilçesine bağlı Korgan Köyü’nde hayvanlarını otlatan 4 çobanın askerlerinin işkencesine maruz kalması üzerine köye giderek mağdurlarla görüşen ve incelemelerde bulunan Diyarbakır, Van ve Hakkari Baroları, yaşanan olaya dair hazırladıkları ortak raporu kamuoyu ile paylaştı.
Bölge Haberi


 

 

 

Van Manşet- Hakkari'nin Şemdinli ilçesine bağlı Korgan Köyü’nde hayvanlarını otlatan 4 çobanın askerlerinin işkencesine maruz kalması üzerine köye giderek mağdurlarla görüşen ve incelemelerde bulunan Diyarbakır, Van ve Hakkari Baroları, yaşanan olaya dair hazırladıkları ortak raporu kamuoyu ile paylaştı.

 

Rapor, Diyarbakır Barosu Başkanı Ahmet Özmen tarafından Baro Adli Yardım Hizmet Binası’nda düzenlenen basın toplantısı ile paylaşıldı.

 

Olayın basında yer alması üzerine Diyarbakır, Hakkari ve Van Baroları olarak 2 Haziran'da köye giderek işkenceye uğrayan köylüler ve tanıklarla görüştüklerini belirten Özmen, Şemdinli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın ise olayla ilgili görüşme taleplerini reddettiğini paylaştı.

 

Özmen, mağdur ve tanıklarla yaptıkları görüşmeler sonucunda hazırladıkları raporu paylaştıkları şu saate kadar resmi makamlarca işkence olayıyla ilgili herhangi bir açıklama yapılmadığına da dikkat çekti.

 

MAĞDUR VE TANIK ANLATIMLARI

 

1-Nasır Taş:

 

“31 Mayıs 2018 günü saat 07:30’da hayvanlarımı otlatıyordum, askerler geldi, köpeklerinizi uzak tutun dediler, biz iki çobandık, diğeri İran’lı Muhsin idi(pasaportuyla giriş yapmış), ben olay yerine gittiğimde içerisinde erzak ve yiyecek olan çoban çantamı askerler aramak istedi, 2-3 ekmek vardı, ben oruçluydum, bize PKK’liler nerede diye sordu, yukarıdan aniden bir asker gelerek başıma vurmaya başladı. 4-5 kişiydiler. Görsem tanırım. Orada bir komutan da vardı. Uzakta bekledi, rütbeleri gözükmüyordu. Yanımıza gelen askerlerden anladık ki birbirlerine komutanım diye sesleniyorlardı. Ben de hepsinin uzman erbaş olduklarını anladım. Elimde çoban sopam vardı, onu kırdılar, sora aniden 4-5 kişi üzerime çullandı. Ve vurmaya başladılar. Bana nereden geldiğimi, nereye gittiğimi, örgüt üyesi olan arkadaşlarımı sordular, ben yana yakıla çoban olduğumu haykırdım ama dinlemediler ve bizden zorla bilgi istediler ama bizim bildiğimiz hiçbir şey yoktu. Sonra 2 asker gelip başımı su arkında geçen suya sokacaklarını ve boğacaklarını söylediler. Birbirilerine de eğer beni vururlarsa diğerinin konuşacağını söylediler. Ben de beni öldürseler de bir şey bilmediğimi söyledim. Ama illa bir şey söylemem gerektiğini söylediler. Sonra hatırlamadığım kadar başımı suya sokup çıkardılar. Sonra beklettiler. İlk gelen bana bir tokat, sonra gelen iki yumruk vurdu. Askerler İŞİDlilere benziyordu. 4 kişi vurdu, komutan uzaktan bakıyordu. Bulunduğumuz yer köyden 3 km uzaktadır. Yakında ev yok, yaylaydı olay yeri. Üs bölgesinden aşağı indiler bize doğru. Orada üs bölgesi de var. Üsteğmen iki el ateş etti bana doğru beni konuşturmak için. Benden yer bilgisi istedi ben bilmediğimi söyledim. Diğer askerlerden biri G3 silahıyla bana ateş etti, isabet ettirmedi ama korkmam için yaptılar. Sonra başımı suya sokup silahla belime vurdular. Yukardan gelen bir başka asker de 4-5 defa belime tekme attı. Neredeyse 30 defa başımı suya sokup çıkardılar. Boğulmamı istiyorlardı. Ellerindeki sopalarla belki 40-50 defa sırtıma vurdular. Sonra İranlı Muhsin’i çağırıp gel sen ifade ver bize dediler. İranlı Muhsin de Kürt’tür. Kürtçe biliyor sadece. Ben biraz Türkçe biliyorum. -Araya giren başka biri kadınların da oraya yakın olduğunu söylüyor, toplamda 4 kişi olduğunu söylüyor, kuzu ve koyunlar arasındaki mesafe 500 metre civarındadır.- İranlı Muhsin’i ve beni, ayrı ayrı sorgulayıp dövüyorlardı. Bana ifadelerimizin çelişkili olduğunu söyleyip yine dövüyorlardı. Arada Muhsin’in ağlama sesleri geliyordu. Onu da çok dövdüler. O şimdi Yufkalı köyünde. Sonra ben bayılmışım. Beriler (süt sağan kadın) gelmiş, beni görüp almışlar hastaneye götürdüler. Benim ifademi jandarma aldı. Onlara olayı olduğu gibi anlattım. Beriler de askerleri görmüş. Sonra bir şoförü de alıkoyup askeri üs bölgesine geri götürüyorlar. Jandarmada ifadem alındı. Durak Jandarma Karakolu’na ifade verdim. Başımı suya soktuklarında benden PKK sığınaklarını soruyorlardı. Bize siz Müslüman değilsiniz yemin etmeyin. Bana İslamın ve imanın şartlarını sordular. Ben cevap verince onu herkes biliyor dediler. Bize PKK güzergahlarını sordular. Bilmediğimizi söyledik. Muhsin’i benden uzak tutup farklı kişiler dövüyordu. Muhsin’i çok dövdüler. Ambulans gelip aldıktan sonra Muhsin aklıma geldi. Kendi imkanlarımla yola çıkmaya çalıştım ama bayılmıştım. Bir ara kadınların ağlama sesi geldi. Beni öyle buldular. Hastanede ifademi aldılar. 2 Jandarma gelip ifademi aldı. İfademi alınca akrabalarım yanımdaydı. ”

 

2-Nahide TAŞ(Nasır TAŞ’ın Eşi):

 

“Saat 08.00 gibiydi, olay yerine yetiştiğimizde. Askerlerin aşağı indiğini gördüm. Telefonlarını açın, askerler bize hakaret ederlerse şikayet edelim diye. Sonra yanlarımızda ateş ettiler. Şoförümüzün öldüğünü sandık. Sonra yanımıza geldi askerler. Çobanlarımızı sordular. İranlı çobandan bahsettik. Eşimle vardiyalı çalıştıklarını söyledik. İsmini sordular. Ben Nasır dedim. Kaç çocuğu olduğunu sordular. Ben 10 dedim. Bana 2 tokat attılar. Sonra eşimin terörist olduğunu söyleyip bize hakaret ettiler. Bize arabamızı arayacaklarını söylediler. Biz de gariban olduğumuzu söyledik. Sonra indirdiler bizi arabadan ve silah doğrulttular. Sonra yerimizden ayrılmamamızı ve gidip döneceklerini söylediler. 16 kişiydik. Isuzu arabadaydık. Varmadan 1 el ateş ettiler. Bize çobanları tanıyıp tanımadıklarını sordular. Sonra kadınların telefonlarını almak istediler. 2-3 yıldır gidilmeyen bir yola Eyüp adlı şoförümüzü götürdüler. Sonra bekledik saat 10’a kadar ama kimse gelmedi. Sonra köylüleri arayıp yardım istedik. Askerler gitmişti. Köylüler geldi. Hayvanlara baktılar. Bulamadılar. Sonra Muhsin geldi, köylülerle Nasır’ı sorduk. İşkence yapıldığını söyledi. Hepimizi kalkıp eşimi aramaya gittik. Olay yerinde eşyalarını gördük ama bulamadık. 1 saat sonra baygın bulundu köylüler tarafından. Alıp 10 km boyunca sırtımızda yola çıkardık. Durak köyüne kadar gittik. Durak’ta ambulans gelip Nasır’ı aldı. Biz askerler tarafından durdurulduğumuzda askerler başka yerden gelişigüzel ateş ediyordu. İranlılar 2 kişiydi. Muhsin ve Eriş’tir. Ben de bu ifadeleri verdim hastanede ve Durak karakolunda. Bize hakaret eden askerlerden biri sakallı ve esmerdi.

 

3-Fatma TAŞ:

 

Ben olay günü arabayla hayvanları sağmaya gittik. Ben ön taraftaydım. Bir ara silah sesleri geldi ve kurşunlar tepemizden geçti. Ben de şoföre dedim dur. Askerler geldi ve teröristler aranızda deyip durdurdular. Sonra bize sığınak sordular. Biz de bilmediğimizi söyledik. Sonra araba ve çantalarımızı aradılar. Bir şey bulamadılar. Bize bir terörist öldürdüklerini söylediler. Meğer Nasır’ı vurmuşlar. Sonra, kadın terörist arıyoruz dediler. Bundan kasıtları İranlı Muhsin’in eşi. Muhsini dövdüklerinde ailem var, vurmayın deyince bunlar da Muhsin’İn eşini aramaya başladı yanımızda. Muhsin’in karısını sorunca biz de eşini gösterdik. Sonra bizi beklettiler. O ara yukarıdan aşağı inen diğer çobanları dövmeye gidiyorlar. Sonra şoförümüzü alıp diğer çobanların yanına götür dediler. 1 saat sonra Muhsin aşağı indi. Nasır’ı sordular. Biz de senin yanındaydı dedik. O da Nasır’ın öldürüldüğünü söyledi. Biz koşup Nasır’ı aramaya başladık. Köpekler Nasır’ın başında beklerken çalılıkların arasında onu bulduk. Nasır’ı baygın bulduk. Bize ağır küfürler ettiler. Ben bizim dinimizin İslam olduğunu, peki sizin dininizin ne olduğunu sordum. Benim bildiklerim bundan ibarettir.”

 

4-Gülhaç AKTAŞ (Ramazan AKTAŞ’ın annesi):

 

“Oğlum Ramazan kuzuların yanından bana geldi. Oğlumu dövüp gözümün önünde dövdüler. Bırakmadılar gidip alayım oğlumu.”

 

5-Ramazan AKTAŞ:

 

“Ben çobanım. Yufkalıyım. Ben hayvanlarımı otlatıyordum. Akşam üzeriydi. Askerler arayıp onlara ateş ettiğimizi ve sürünün içerisinde terörist taşıyarak onlara roket attığımızı söyledi. Beni aradılar. Onların telefonu bende benimki de onlarda var. Ertesi gün geleceklerini söylediler. Akşam üzeri hayvan topları atılıyordu. Bize hayvanlarımızı almamızı yoksa bize saldıracaklarını söylediler. Ben de sabah erken çobana söyleyip hareket ettik. Sanırım saat 7 civarı askerler ateş ettiler bizim tarafa. O an diğer çobanları dövmüşlerdi. Berileri de korkutmuş ve ateş etmişler. Onlara da terörist sormuşlar ve itham etmişler. Onlara 2 teröristi sormuşlar. Kadınlar bilmedikleri söylemiş. Onları engellemişler. Bi Komutan ve asker yanıma geldi. Bana da aynı soruyu sordular. Sonra benim çeneme dipçikle vurup silahlarla belime vurdular. Sonra iki asker daha geldi. Komutan bize vurmalarını emretti. Biz ne yaptığımızı sorduk. Biz de vatandaşız dedik. Onlar da bize siz teröristsiniz ve köyünüz de öyle dediler. Başıma sağlı sollu ateş ettiler. kenardan bilerek geçirdiler. Sonra beni sopa ve botlarla dövdüler. Kuzularıma ateş etmeye kalktılar. Ben izin vermedim. Ellerimdeki izler onların ellerimi çiğnemelerinden oluştu. Ben şehit ailesi üyesiyim dedim. Bana hakaret ettiler. Akşam 8 gibi olmuştu. Numaram 0539 290 29 59 dur. Benim numaramdan diğer çobanı aradılar. Muhsin’i. Ona kimlik ve pasaport fotokopisini onlara getirmemizi söylediler. Halil İbrahim üsteğmendir bu benimle konuşan ve vuran kişi. Konuşmamıza izin vermediler. Aşağı inip a…na koyacaklarını söyledi. Durak’taki karakol komutanı Ahmeti aradım. Durumu anlattım. O da ben konuşurum dedi. Sonra yine silahlarla bize doğru ateş açıldı. babam 20 yıl önce askerdeyken öldürülmüştü. Bize korucuların da PKK’li olduğunu söyleyip hakaret ettiler. 3 gündür kuzuları otlattığımız yere zaten ateş ediliyordu.

 

6-Eyüp Aktaş:

 

Ben berileri(süt sağan kadın) götürdüm. Vadide çobanları gördüm. 100 mt ilerledim. silah sesleri geldi  o esnada askerleri gördüm ve arabayı durdurdum. Herkese arabada kalsın dedim. 5 dakika sonra bir asker geldi  ininin arabadan dedi, buranın yasak olduğunu bilmiyor musun dedi. Ben her yıl geliyoruz dedim. Beni kadınların görmeyeceği bir yere götürdüler. Bana hakaretle birlikte teröristsiniz dedi. Teröristlere yardım ediyorsunuz dedi. Ben öyle olmadığını söyledim. Sonra beni bıraktılar. Ben gittim kadınları bıraktım. Sonra kadınları bırakıp çadırlara git dedi. Bana dedi ki kaldır ve fotoğraf çek dedi. Çadırlar çobanların kaldığı yerdir mesafe 100-150 metredir. Silah sesleri geldi. çobanın annesi ben gideceğim dedi ben bırakmadım. Sonra acele gelip üs bölgesine götür dediler. Ben 6-7 km yol gittim onları bıraktım. Telefonları istedim vermediler. 500 metre ilerledikten sonra telefonla köylüler aradı çobanları sordu. Ben de ilerlediğimi söyledim. Olay yerine yaklaştığımda saat 7-7:30’du ve vardığımda köylüler gelip çobanları buldular. Biz korucuyduk önceden 3 şehidimizin olduğunu söyledik ama askerler dinlemedi. Eskide kaldığını söylediler 3 saat ifade verdim. Ben 5 kişiyi de teşhis ettim askerlerden. bu askerler beni zorla üs bölgesine götürüp çobanları döven ve onlara işkence yapan askerlerdir. Bu askerleri ilk defa gördüm. Normalde bu bölgede çalışan askerleri biz tanırız. Bu beyanları karakolda da verdim. Ben karakola ifade vermeye gittim. O esnada namaza giderken işkenceci askerleri Durak karakolunda gördüm.

 

7-Fahri TAŞ:

 

Askerlerin çobanlara işkence ettiğini duydum berilerden. Ben köyden Hacıyı aradım durumu izah ettim. Biz gidene kadar askerler gitmişti. Berilere sorduk onlara eşyalarını ve hayvanlarını toplamalarını asker söylemiş. O esnada Muhsin geldi Nasır’ı sordu. Biz ona sen bilebilirsin dedi. O da askerin Nasır’ı ve kendisini dövdüğünü söyledi. Biz de rahatsız olduk. 30 kişiydik o esnada. Kadınlar ağladı. Biz de yukarı çıktık. Nasır’ı aramaya. Muhsinle ben daha hızlı gittik. Sonra Muhsin önce puşi sonra bastonu buldu. Sonra başkaları geldi. Biz Nasır’ı aradık. 8 gibi Nasır’ı çalılıkların arasında bulduk. Askerler Nasır’a işkence yaptıktan sonra bulduk. Nasır’ı gördüğümüzde ölmek üzereydi. Ağzından ve burnundan kan akıyordu. Onu gördüğümde ölecek sandım. İndirdiğimizde sırtımıza yükledik. Sırtına elleyemiyorduk. Ağrılardan bağırıyordu. Kolları kalmıyor ve ayakları tutmuyordu. Yola yakın Durak karakoluna getirdik. Karakoldaki askerler onları dövenin TSK mensubu olmadığını söyledi. O an ambulans geldi. Durak karakolu askerleri bu durumdan rahatsızdı.

 

8-İsmail EREBİ:

 

Biz Ferhanla gittik. Kadınların olduğu yerde durduk. Yolda askerlerle karşılaştık. Bize küfrettiler. Doktora gittiğimizde askerler de geldi. Döndüğümüzde bir başka asker de geldi karakola. teşhis esnasında 4 askeri teşhis ettik. Kürt biri de vardı işkence edenlerin yanında ama o bırakmıyordu askerler vursun ama onu dinlemiyorlardı. 

 

Mehmet Tahir Ölmez:

 

Sıkıntımız orada karakol var ve bizim de orada yaylalarımız var. bizim 4 bin baş koyunumuz var. Askerler hayvanlarımızı otlatmaya izin vermiyorlar. Biz de bu yüzden başka yaylalara gidiyoruz. 3 km karakoldan uzağa gidiyoruz. buna rağmen yasak bölge olmamasına rağmen askerler izin vermiyor hayvanlarımızı otlatmaya. Buna rağmen gidip çobanları dövmüşler. Günlerdir hayvanlarımızı otlatamıyoruz. Aslerler bırakmıyor yaylalara gidelim. Kış oluyor köle gibiyiz, kimse bize bakmıyor. Çobanları veya örgütü bahane edip bize saldırıyorlar. Burada çatışma da yaşanmıyor. Çatışmadan haberimiz de yok. Ama askerler kendileri ateş edip bizi bahaneyle yaylalardan uzak tutuyorlar. Bu köyde 50 aileyiz. 40 aile de mezralarda yaşıyor. Muhtarımıza gelen yazıya göre 500 metre sınırdan içerde olmak kaydıyla her yer serbest ama bize serbest değil. Çobanları ben görmedim. Ben gidene kadar askerler arabayı alıp karakola gitmişler. Şoförü geri gönderince gördük ki Nasır işkenceye uğramış. Muhsini gördüğümde göz altları morarmıştı. Vücudunda kan ve morarma izleri vardı. Askerler kadınları durdurarak hakaret etmiş ve araçlarına doğru ateş etmiş.

 

9-Muhsin Çavişi:

 

Ben İran Kürdüyüm. Çobanlık yapmak için pasaportumla Şemdinliye geldim. Hayvanları otlatırken sabah saatlerinde 5 asker geldi. Nasır’la konuştular. Elbiselerimizi çıkarttırdılar. Buralarda kim var, gördünüz mü diye sordular. Nasır’ı başka yere götürdüler. İki kişi beni diğerleri de Nasır’ı dövdüler 1 komutan ve 4 uzman vardı. Silah sesleri geldi dedim Nasır’ı öldürdüler. Bıçakla boğazım ve kulaklarıma bastırdılar. El bombasını ağzıma dayadılar. Ben bayılma numarası yaptım Sonra askerlerden biri git hayvanları getir. Geldiğimde kimse yoktu sonrasında aşağı indi ve Nasırı sordum. Olayı anlattım. Sonra Nasırı aramaya gittik. Sonra Nasırın ceket ve puşisini ayrı yerlerde buldum. Sonra onu çalılıklarda bulduk. Nasırı elindeki ağaçla önce vurdular. Ağacı kırdılar vurarak. Sonra silahlarla vurdular. Benim de yumrukla başıma gelecek şekilde darbeler indirdiler. Bir ara gözlerim karardı. Silahı bana doğrulttular. ben de silaha sarıldım beni öldürün dedim. Ben teşhis yaptım her 5 askeri. ifade verdim Türkçe bilmediğim için  tercümanlığımı orda bulunan asker yaptı. Durak karakolunda ifade verdim. Ben daha önce o 5 askerden sadece komutanı geçen yıl gördüm. Benim fotoğrafımı çekti ve kendisiyle götürdü. pasaport suretimizi aldı. oradan tanıyorum. Geçen yıl da bize ateş ediyorlardı. Bu yıl da o bölgeye gitmedik. Askerler komutanın gözetiminde bize vuruyorlardı. 2 asker bana 2 asker de Nasıra vuruyordu. Ben türkçe bilmediğim için sordukları soruyu anlamadım ama sadece NEREDE sorusunu duyuyordum ama ben de bilmediğimi söyledim. Ben döndüğümde silah sesi duydum ama berilere sıkılmış.

 

 

Sonra millete söyledim olayı. Nasırı bulduk. Aşağı indik. Ferhan götürdü Nasırı. Akşam rapor aldık. Raporları askerler aldı. Komutanlar Ferhan ve diğerlerini  hastaneye götürdü. İşkence esnasında başta ben ve Nasır birbirimiz görüyorduk sonra uzaklaşınca seslerimizi işitiyorduk.

 

10-İsmail Arabi(İranlı):

 

Nasırlar işkenceye uğradığında ben ve Ramazan yan yanaydık. Silah sesleri duyduk. Nasırlar işkenceye uğradıktan sonra askerler bize doğru geldi. Silah sesleri geldi arabanın önüne ateş ettiler. Ramazan geldi, bırakmadıklar Ramazan konuşsun. 10 dk sonra tüfekle Ramazan’a saldırdı. Ramazan beni çağırdı. Ben de gittim. Bana 3-4 sopa vurdular. Ben pasaportumu gösterdim. Benden vazgeçtiler. Ben de hastaneye gittim ve rapor aldım. Ramazan çok dayak yedi. Biraz ilerlediler sonra dönüp tekrar gelip Ramazan’ı dövdüler. Eşyalarımıza el koydular. Sonra ilerleyip gittiler ama giderken tekrar ateş ettiler. Köpeği öldürmek istediler. Hayvanlarımızı aşağı götürmemizi istediler. Ramazan hem odunlarla hem de silahlarla dövüldü. Boğazına ayaklarını bastılar. Olaydan önceki akşam Ramazan’ı komutan arayıp gelip döveceklerini söylediler.

 

 

 

'ASKERLER ÖLDÜRME KASTIYLA HAREKET ETTİLER'

 

Paylaşılan raporda ise, şu tespit ve sonuçlara ulaşıldı:

 

1-Öncelikle ve önemle belirtmek gerekir ki; işkence ve kötü muamele olayı, giriş-çıkışların serbest olduğu, herhangi bir sebeple “Özel Güvenlik Bölgesi” ilan edilmiş yerlerden olmayan Korgan Köyü sakinlerinin hayvanlarını otlattığı merada (yaylada) yaşandığı,

 

2-İşkence eden ve kötü muamelede bulunan kamu görevlilerinin 5 kişi, birinin rütbeli olduğu, olayın yaşandığı bölgede bulunan askeri üs bölgesinden geldikleri, 

 

3-İşkence ve kötü muameleye maruz kalan mağdur sayısının, basına ve kamuoyuna yansıyan hali ile iki değil, 4 kişi oldukları,

 

4-Nasır Taş, Ramazan Aktaş, İsmail Erebi ve Muhsin Çavişi isimli çobanların hayvan otlattıkları sırada sopa, silah dipçiği ile darp edilme sureti ile Nasır Taş’ın başının defalarca suya sokulup, çıkartılarak işkence ve kötü muameleye maruz kaldığı, tehdit edildikleri ve hakarete uğradıkları,

 

5- Mağdurlardan Nasır Taş’ın ağır yaralı bir şekilde olay yerinde “ölüme terk edildiği” ve yaralıların yakınlarının yardımı ve imkanları ile hastaneye götürüldükleri, askerlerin öldürme kastıyla hareket ettikleri, (Askerlerce Nasır Taş için yakınlarına ‘bir terörist öldürdük, gidin alın’ denmiştir)

 

6- Söz konusu çobanlar için olay yerine gitmeye çalışan yakınlarının ve bérilerin (süt sağan kadınların) sözlü şiddete, küfür içeren ağır hakarete maruz kaldıkları, tehdit edildikleri ve üzerlerinden silahla ateş edilmek sureti ile kötü muameleye maruz kaldıkları,

 

7-Sadece Nasır Taş, Ramazan Aktaş, İsmail Erebi ve Muhsin Çavişi isimli mağdurların şikayetlerinin/beyanlarının kolluk tarafından avukat olmaksızın alındığı, tanıkların ve diğer mağdurların beyanlarının alınmadığı, İsmail Erebi ve Muhsin Çavişi isimli İran uyruklu şahısların beyanlarının yeminli tercüman bulundurulmaksızın bir kolluk görevlisinin yardımı ile alındığı,

 

8-İşkence eden ve kötü muamelede bulunan kolluk görevlilerinin mağdurlar tarafından teşhis edildikleri,

 

9-Soruşturma dosyasında bulunan evrakların avukatların talebine rağmen teslim edilmediği,

Kaynak: Editör:
 
Etiketler: Bölge, Baroları'nın, Şemdinli, işkence, raporu:, Tüyler, ürperten, detaylar!,
Yorumlar
Bizim Gazete
Ulusal Gazeteler
En Çok Okunanlar
Alıntı Yazarlar
Van
Hafif Sağanak Yağışlı
Güncelleme: 19.10.2018
Bugün
- 17°
Cumartesi
- 17°
Pazar
- 16°
Van

Güncelleme: 18.10.2018
İmsak
04:48
Sabah
06:11
Öğle
11:59
İkindi
15:02
Akşam
17:34
Yatsı
18:50
Süper Lig
Takımlar
P
Av
M
B
G
O
Arşiv Arama
Modül 1

Bu modül kullanıcı tarafından yönetilir, ister kod girilir ister iframe ile içerik çekilir. Toplamda kullanıcı 5 modül ekleme hakkına sahiptir, bu modül dahil tüm sağdaki modüller manuel olarak sıralanabilir.

Haber Yazılımı